Τομή στη νομολογία του Γαλλικού Συμβουλίου της Επικρατείας αποτελεί η πρόσφατη απόφαση “Commune de Grande-Synthe” (N° 427301/2020), με την οποία η ολιγωρία του Γαλλικού κράτους για την αποτροπή της κλιματικής κρίσης τίθεται σε δικαστικό έλεγχο.

Η σχετική απόφαση εκδόθηκε κατόπιν αίτησης ακύρωσης ομάδας κατοίκων της σχετικής περιοχής της Γαλλίας, που κινδυνεύει να πλημμυρίσει από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας λόγω κλιματικής κρίσης. Οι αιτούντες πολίτες ζήτησαν από το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας να ακυρώσει την σιωπηρή άρνηση της Κυβέρνησης να λάβει όλα τα κατάλληλα, πρόσθετα μέτρα για την τήρηση των δεσμεύσεων της Γαλλίας σε διεθνές και εθνικό επίπεδο ως προς τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου και για τον περιορισμό των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης, ιδίως ως προς τον κίνδυνο πλημμύρας της συγκεκριμένης παραθαλάσσιας περιοχής.

Με την απόφασή του το Γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας αναγνώρισε έννομο συμφέρον στους ενάγοντες να προσφύγουν ενώπιόν του για ένα τέτοιο ζήτημα, παρ’ ότι η βλάβη που επικαλέστηκαν δεν είναι άμεση, αλλά επικείμενη και μελλοντική. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι η βλάβη θεμελιώνεται στον βέβαιο και αναπόφευκτο χαρακτήρα των κλιματικών επιπτώσεων στη συγκεκριμένη περιοχή, όπως αυτές προδιαγράφονται από τα επιστημονικά δεδομένα που προσάχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αιτούντων και με βάση επιστημονικά δεδομένα του Ανώτατου Συμβουλίου για το Κλίμα, ανεξάρτητου οργάνου που συστήθηκε με τον Γαλλικό κλιματικό νόμο του 2019, καθώς και του γαλλικού Εθνικού Παρατηρητηρίου των Επιπτώσεων της Υπερθέρμανσης του Πλανήτη, η Γαλλική κυβέρνηση αδυνατεί να ανταποκριθεί στην επίτευξη των κλιματικών στόχων που έχει θέσει για το έτος 2030. Μην έχοντας σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση, το Δικαστήριο ανέστειλε τη διατύπωση της οριστικής του κρίσης έως ότου οι διάδικοι παράσχουν περαιτέρω, συμπληρωματικά κλιματικά δεδομένα εντός τρίμηνης προθεσμίας. Βάσει των στοιχείων αυτών, η Γαλλική κυβέρνηση καλείται να δικαιολογήσει ότι η προσβαλλόμενη άρνηση λήψης των αιτούμενων πρόσθετων μέτρων είναι συμβατή με την επίτευξη των προαναφερόμενων κλιματικών στόχων.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας στήριξε την απόφασή του αυτή τόσο στην Γαλλική κλιματική νομοθεσία όσο και στην νομοθεσία της ΕΕ για το κλίμα. Έκανε επίσης δεκτό ότι οι όροι των διεθνών συνθηκών και, εν προκειμένω, της Σύμβασης-Πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή και της Συμφωνίας των Παρισίων για το Κλίμα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ερμηνεία της Γαλλικής νομοθεσία. Έλαβε επιπλέον υπόψη και τις νομοθετικές προβλέψεις της γαλλικής Εθνικής Στρατηγικής Χαμηλών εκπομπών Άνθρακα (SNBC), που έχει μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη τους στόχους της Συμφωνίας των Παρισίων, θέτοντας συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του 2030 (μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 40%) και του 2050 (επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας).

Σε αναμονή της οριστικής απόφασης, η προσωρινή κρίση του Γαλλικού ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου ήδη καθιστά πλεον δεδομένο ότι η δράση και οι ενέργειες της Γαλλικής δημόσιας διοίκησης για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο για την εναρμόνιση τόσο με τη διεθνή όσο και με την Ενωσιακή και εθνική νομοθεσία.


0 σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.